|
كاريكلماتور - لانه ياس را به مورچه هاي اميد اجاره مي دهم. - آينه هم كارت شناسايي از من مي خواهد. - آدم هاي يك دنده سرعتشان كم است. - چون نمي توانم بياستم ، سر حرفم مي نشينم. - چشمم را درويش مي كنم، دلم خانقاه مي شود. - با پنبه هايي كه از گوششش درآورد، حلاج شد. - از فرودگاه سكوت، به آسمان تخيلات پرواز كردم. - فواره تا به خود مغرور شد، سقوط كرد. - اگر هفت عدد مقدسي نبود با هفت تير خودكشي نمي كردم. - نمي شود فاصله ها را با گريه پر كرد. - فواره از خودش اوج مي گيرد. - زمان در ساعتم غلت مي خورد. - سكوت دره، از خشكي رود نشات مي گيرد. - آيا مي داني اشك بركه از كجا آب مي خورد؟ - آب گل آلود، پر از ماهي گل آلود است. - در هر برگ نگاه شاخه اي موج مي زند. | ||
تعداد کاربران آنلاين :
تعداد بازديدهاي شما :







